Pierwsza wzmianka źródłowa o Załężu pochodzi z 1422 roku. Była to wtedy część wsi Pobitno, a do XVI wieku nazywano ją Dolnym Pobitnem. Do 1637 roku Załęże oraz Pobitno należały do Mikołaja Spytki Ligęzy, a później znalazło się w posiadaniu rodziny Lubomirskich. Samodzielną wsią Załęże zostało w 1939 roku, gdy Jakub Szydełko i Andrzej Żelazko podjęli stosowne starania u wojewody lwowskiego i otrzymali zgodę na utworzenie odrębnego sołectwa. Ważnym miejsce dla Załęża jest kapliczka wzniesiona w 1910 roku. Odprawiane były przy niej nabożeństwa majowe, czerwcowe i październikowe. Od 1967 roku regularne Msze święte odprawiali tu księża z rzeszowskiej Fary, do której należało Załęże.
Parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Floriana została wydzielona z parafii Farnej pw. św. Wojciecha i św. Stanisława w Rzeszowie. Parafia w Załężu została erygowana kanonicznie dekretem bpa I. Tokarczuka, Ordynariusza Przemyskiego dnia 29.05.1985 r. Pierwszym proboszczem w Załężu był ks. infułat Jan Stączek, proboszcz rzeszowskiej Fary.
On też rozpoczął starania o pozwolenie na wybudowanie kościoła w Załężu. W 1979 r. Wydział do Spraw Wyznań przy Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie wyraził zgodę na rozbudowę kaplicy dojazdowej w Załężu. 26.10.1980 r. ks. infułat Jan Stączek poświęcił plac pod budowę nowego kościoła. W dniu ogłoszenia stanu wojennego, 13.12.1981 r., bp Ignacy Tokarczuk dokonał poświęcenia kamienia węgielnego i dolnego kościoła. Uroczyste poświęcenie kościoła miało miejsce 03.06.1984 r.
Projekt nowej dwupoziomowej świątyni wykonał Roman Gorczyca. Wykonawcą budowy był pan Bronisław Cisło z Jasionki a po jego nagłej śmierci kolejno Władysław Benedyk i Władysław Rzucidło. Plan dekoracji wnętrza wykonał Marek Łyczko a obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy malował Mariusz Lipiński.
Konsekracji kościoła dokonał ks. Biskup Kazimierz Górny 27 czerwca 2009 roku.